Dochodzi do kobietobójstwa, które wstrząsa opinią publiczną. Prasa przez pewien czas relacjonuje wydarzenia i podaje szczegóły. Wkrótce potem stacja telewizyjna tworzy historię true crime. Albo powstaje film. Zespół muzyczny komponuje utwór. Z czasem dom mody wypuszcza produkt związany z tym kobietobójstwem.
Historie kobietobójstw — lub ich elementy — stały się przedmiotami konsumpcji kulturowej w kinie, literaturze, a nawet w modzie dla kobiet. Gwałtowna śmierć kobiety została sprzedana jako towar skierowany do innych kobiet.
Lydiette Carrión — autorka książki La fosa de agua — bada sposób, w jaki kobietobójstwa były opowiadane i mitologizowane, aż zaczęto je wykorzystywać — przynajmniej od drugiej połowy XX wieku — do promowania produktów konsumpcyjnych, a jednocześnie do utrwalania stereotypowych wyobrażeń kobiecości i przemocy ze względu na płeć.
Na kolejnych stronach analizowana jest reprezentacja kobietobójstwa w kulturze Zachodu, jak również w innych okresach historycznych i regionach świata. Autorka przygląda się także pozornemu zainteresowaniu niektórych kobiet historiami kryminalnymi oraz przyczynom tego, co wydaje się chwilową modą zapoczątkowaną przez seriale typu true crime.
Publikacja pomaga zrozumieć, w jaki sposób kultura przekształciła przemoc ze względu na płeć w przedmiot konsumpcji, a nawet symbol tożsamości. Oferuje krytyczne spojrzenie na inscenizację i przedstawianie ofiar kobietobójstwa.
